و مهيّا ساخته است ( اعمال نيك را از پيش فرستاده و فرداى قيامت سرخوش و آسان ببهشت جاودان خواهد خراميد ) . 202 إنّ القران ظاهره أنيق و باطنه عميق لا تفنى عجائبه و لا تنقضى غرائبه و لا تكشف الظّلمات إلّا به : براستى كه قرآن ظاهرش دلنواز و مسرّت خيز و باطن و معنايش گود و عميق است دريائى است كه عجائب آن تمام نگردد و غرائبش پايان نيابد و پردهء تاريكيها ( ى كفر و شرك و عصيان ) جز بانوار تابان آن از پيش ديده‌ها بر داشته نشود . 203 إنّ أفضل النّاس عند اللّه من أحيا عقله و أمات شهوته و أتعب نفسه لصلاح آخرته : براستى كه برترين كسان در نزد خداوند تعالى كسى است كه عقلش را ( بوسيلهء تقوا و طاعت ) زنده دارد و شهوتش را بكشد و پيكرش را براى اصلاح امر آخرتش برنج اندازد . 204 إنّ للهّ تعالى فى كلّ نعمة حقّا من الشّكر فمن أداّه زاده منها و من قصّر عنه خاطر بزوال نعمته : براستى كه خداوند تبارك و تعالى را در هر نعمتى ( براى هر يك از نعمتهائى كه به بنده‌اش عطا مى فرمايد ) حقّى است از شكر و سپاسگزارى پس هر كس آن حقّ را ادا كند خداوند نعمتش را بيفزايد و هر كس در گذاردن آن حق كوتاهى كند از زوال نعمت خود بايد بيمناك باشد . 205 إنّ من كان مطيتّه اللّيل و النّهار فإنهّ يسار به و ان كان واقفا و يقطع المسافة و ان كان مقيما وادعا : براستى آن كس كه روز و شب مركب رهوار او هستند او با آن مركب روان است اگر چه ايستاده باشد و مسافت راه را مى پيمايد اگر چه ستاده و مانده باشد . 206 إنّ الكيّس من كان لشهوته مانعا و لنزوته عند الحفيظة واقما قامعا : براستى كه زيرك كسى است كه شهوتش را جلوگيرنده و جستن خود را بهنگام خشم جلوگير و بازدارنده باشد ( يعنى هنگام خشم در صدد انتقام بر نيايد ) 207 إنّ اللّه سبحانه قد أنار سبيل الحقّ و أوضح طرقه فشقوة لازمة أو سعادة دائمة : براستى كه خداوند سبحان راه حق